Interview met JMZ'er Bo

Geplaatst op woensdag 03 juni 2020

Bo (16): “Ik zag het niet als zorgen, maar deed het puur uit liefde” 

“Ik ben Bo, 16 jaar oud en ik woon in Breda. Ik ben jonge mantelzorger geweest voor mijn moeder. Mijn moeder heeft twee jaar geleden te horen gekregen dat ze melanoomkanker heeft. Dat is één van de ergste vormen van huidkanker. Tijdens de operatie hebben de chirurgen de grote beenspier van mijn moeder geraakt. Daardoor is ze nu aan haar rechterkant verlamd. Sindsdien heeft mijn moeder moeite met lopen en moet ze opnieuw leren lopen. Ik heb dus best een heftige tijd achter de rug.” 

Steeds zelfstandiger
“Nog steeds heb ik wel wat mantelzorgtaken. Ik doe wat klusjes in het huis en help mijn moeder met het aantrekken van haar steunkousen. Twee jaar geleden hielp ik mijn moeder ook naar de wc en hielp ik haar uit haar bed. Inmiddels leert mijn moeder steeds meer dingen bij de fysiotherapie en oedeemtherapie. Zo kan ze meer zelfstandig worden.” 

Raar aangekeken
“Mijn moeder heeft moeite met lange afstanden lopen. Daardoor zit ze in een scootmobiel. Als we nu samen wat boodschappen gaan doen, kijken mensen ons raar aan. Ik kan daar niet zo goed tegen. Het maakt me boos en verdrietig, maar ik heb er helemaal geen macht over. Vaak denk ik dan: laat maar gaan, die mensen zullen het toch niet begrijpen.” 

Met alle liefde
“Ik vind het niet erg om jonge mantelzorger te zijn. Dat doe ik met alle liefde. Zeker ook omdat ik geen broers of zussen heb, wilde ik heel graag voor mijn moeder zorgen. Daardoor ben ik in de derde klas niet mee op kamp geweest met school. Als ik het over kon doen, zou ik het zomaar weer doen.” 

Nooit verteld
“Aan mijn klasgenoten heb ik het nooit verteld. Ik durfde er niet over te praten. Ik dacht dat zij me niet begrepen als ik erover zou vertellen. Eén keer wilde ik het vertellen aan een klasgenootje, maar toen ik merkte dat ze toch niet luisterde, ben ik ermee gestopt. Ik ben namelijk niet iemand die snel contacten durft te leggen. Daarom was dit voor mij al een hele stap. Mijn mentor wist wel wat er thuis speelde.” 

Twee zware jaren
“Vanuit Impegno kreeg ik hulp. Daar praatte ik met een psycholoog. Ook heeft mijn vader me altijd gesteund. Bij hem kon ik altijd terecht. Nu ben ik bezig met cognitieve gedragstherapie om mezelf opnieuw te leren kennen. Na twee zware jaren van mantelzorg ben ik erachter gekomen dat ik er fysiek en mentaal doorheen ging zitten. Ik ging aan mezelf twijfelen: ‘heb ik dit wel goed gedaan en zijn er dingen die ik fout heb gedaan?’ Meestal laat ik alleen een glimlach op mijn gezicht zien. Dan zien mensen niet wat er binnen in mij afspeelt.” 

Hart luchten
“Op dit moment kan ik bij mijn vriend en mijn vader terecht als ik een praatje wil maken of als ik mijn hart wil luchten. Bij hen kan ik dag en nacht terecht en dat vind ik heel fijn. Als ik terugkijk, zou ik willen dat ik iemand naast me had staan waar ik op kon steunen in de tijd dat mijn moeder net geopereerd werd. 
Door dit alles heb leren genieten van de kleine dingen. Ik vind het van mezelf knap hoe ik met de situatie ben omgegaan. Ik zag het niet als zorgen, maar deed het puur uit liefde. Mijn moeder is alles voor mij.” 

Verhaal delen
“Ik denk dat andere jonge mantelzorgers behoefte hebben aan erkenning. Ik dacht dat ik de enige was die zorgde voor mijn moeder. Ook denk ik dat jonge mantelzorgers er baat bij kunnen hebben als ze hun verhaal kunnen delen met iemand die hetzelfde heeft meegemaakt. Op deze manier kunnen jonge mantelzorgers tips met elkaar uitwisselen. Dat kan je als persoon sterker maken. Daarnaast is afleiding belangrijk. De activiteiten van StiB zijn daar een mooi voorbeeld van. Ik heb van deze middagen erg genoten.” 

Vraag hulp
“Andere jonge mantelzorgers zou ik mee willen geven dat je vooral niet bang moet zijn om hulp te vragen. Wees jezelf en wees niet bang wat andere mensen over jou denken. Praat over je zorgen en geef op tijd je grenzen aan. Neem een momentje voor jezelf. Wanneer het niet gaat, schrijf het dan bijvoorbeeld op of maak een tekening. Wees creatief! Dat kan je helpen.”

Benieuwd wat StiB voor jou kan betekenen? Check hier hun website!

Terug naar overzicht

Interview met JMZ'er Bo